Centrum przejściowe
W układzie sferycznym centrum pojawia się dopiero wtedy, gdy pewna relacja zyskuje przewagę nad pozostałymi. Przewaga nie wynika z położenia jednostki, lecz z chwilowej zgodności jej sąsiedztwa. Kiedy zgodność zanika, miejsce uprzywilejowane traci swoje uzasadnienie, a decentralizacja pozostaje zachowana mimo lokalnego skupienia.
Tymczasowe centrum nie wydaje poleceń całej sferze. Umożliwia jedynie szybszą wymianę napięć pomiędzy fragmentami, które wcześniej nie miały wspólnej płaszczyzny. W ten sposób rezonans może wyłonić ognisko bez ustanawiania trwałego kierownictwa. Różnica pomiędzy koordynacją a zwierzchnictwem staje się widoczna dopiero po ustaniu impulsu.
Ruch bez osi
W klasycznej hierarchii utrata centrum oznacza awarię lub konieczność jego odbudowania. W misji sferycznej przeciwnie: brak trwałego środka pozwala rozpoznać, czy relacje istnieją niezależnie od swojej najgłośniejszej części. Gdy każdy węzeł może wejść w stan przewagi, pojedynczy punkt przestaje warunkować całość.
Decyzja może krążyć bez wyznaczonego nadawcy. Jej odroczenie nie musi powodować bezruchu, ponieważ ruch w sąsiednich relacjach trwa nadal. Rozproszenie odpowiedzialności nie daje jednak automatycznie większej jakości. Tworzy możliwość jej lokalnego ujawnienia, nawet jeśli reszta sfery pozostaje chwilowo obojętna.